De oorlog die vier weken zou duren

Wat vertellen Saturnus en Neptunus in Ram ons over de oorlog in het Midden-Oosten.

De oorlog die eind februari begon, toen Israël, met steun van de VS, een preventieve aanval uitvoerde op Iran zou volgens politieke leiders vier tot vijf weken duren.
De verwachting was dat Iran geschokt en verzwakt zou zijn en uiteindelijk tot overgave worden gedwongen.
Het klinkt als een zelfverzekerde voorspelling.
Maar de geschiedenis — en wellicht ook de sterren — geven reden tot voorzichtigheid.
Want deze oorlog is begonnen onder een van de meest betekenisvolle astrologische configuraties: Saturnus conjunct Neptunus in Ram, het teken dat traditioneel wordt geassocieerd met strijd, leiderschap en daadkracht.

De geschiedenis laat zien dat wanneer deze twee planeten samenkomen, er vaak iets concreets gebeurt.
Politieke machtsstructuren botsen met geloofssystemen en in Ram tot uiting kan komen via oorlog.
Saturnus staat voor staatsmacht — regeringen, instituties en legers.
Neptunus staat voor ideologie — religie en geloof.

In 1380 en 1703 kwamen Saturnus en Neptunus ook in Ram samen.

Rond 1380 herstelde Europa nog van de verwoestingen van de Zwarte Dood. Het gezag van kerk en adel begon te verzwakken. De honderd jarige oorlog woedde voort tussen Engeland en Frankrijk, terwijl kort daarna de Boerenopstand van 1381 uitbrak en het feodale systeem openlijk werd uitgedaagd.

1703, Toen Europa midden in de Spaanse Successieoorlog zat. Aan de oppervlakte ging het conflict over de vraag wie de Spaanse troon mocht erven. Onder de oppervlakte gebeurde iets groters: het middeleeuwse idee dat koningen door goddelijk recht regeerden begon te verdwijnen, en een nieuw systeem van geopolitieke allianties tussen staten kwam op.

In al deze periodes zien we hetzelfde patroon. Een bestaande orde begint haar legitimiteit te verliezen.
De ideologie die die orde ondersteunt verzwakt. Leiderschap wordt onzeker of betwist. En oorlog wordt het mechanisme waarmee uiteindelijk een nieuwe politieke orde ontstaat.

Terug naar het Midden-Oosten van vandaag.
Iran is niet zomaar een staat. Het is een islamitische theocratische dictatuur, gebouwd op de samensmelting van religieuze ideologie en politieke macht. De Opperste Leider belichaamt beide.
De dood van ayatollah Khamenei raakte daarom tegelijkertijd de Neptuniaanse kern van het systeem — zijn religieuze legitimiteit — én de Saturnale machtsstructuur van de staat.
Zo’n schok kan inderdaad snelle militaire resultaten opleveren, maar de geschiedenis laat iets anders zien.
Oorlogen die om ideologie worden gevoerd eindigen meestal niet snel.
De Romeins-Perzische oorlogen duurden tientallen jaren.
De Honderdjarige Oorlog duurde generaties.
De Spaanse Successieoorlog veranderde Europa voor meer dan een decennium.

Dat betekent niet dat de huidige oorlog precies hetzelfde verloop zal hebben, maar wanneer Saturnus en Neptunus samenkomen in Ram, zien we in de geschiedenis vaak dat wanneer geloofssystemen en politieke macht met elkaar botsen hele regio’s veranderen.
Kan deze oorlog dus binnen enkele weken voorbij zijn? Misschien.
Als de geschiedenis ons iets leert, dan is het dat de eerste aanval wel eens het begin kan zijn van een veel grotere geopolitieke verschuiving.
Met andere woorden: de oorlog die volgens leiders snel voorbij zou moeten zijn, kan uiteindelijk een moment blijken te zijn waarop een oude orde begint te verdwijnen en een nieuwe nog moet worden geboren.